آرشیو خرداد ماه 1400

آیا رشته حسابداری سخت است؟ 

حسابداری مسئله مهمی برای حفظ اطلاعات مالی در تجارت است که نیاز به رعایت برخی قوانین و استانداردها دارد.

اگر این مطلب را می خوانید ، ممکن است قصد داشته باشید که حسابداری بخوانید  و دائما از خود بپرسید "آیا رشته حسابداری دشوار است؟" پاسخ ممکن است این باشد: بله و نه!

رشته حسابداری مانند هر رشته دیگری موافقان و مخالفان زیادی دارد. وقتی زمان و انرژی که برای مطالعه آن رشته اختصاص می دهید بیشتر از ارزش آن رشته در بازار کار باشد ، تعریف یک رشته دشوار است.

آیا قبول شدن در حسابداری سخت است؟

رشته حسابداری یک رشته شناور است و سه گروه آزمایشی می توانند آن را انتخاب کنند. ریاضیات برای قبولی در این رشته بسیار مهم است. ضریب دوره های قبولی در این رشته از طریق کنکور سراسری در زیر آورده شده است:

ریاضیات با ضریب 4
علوم اقتصادی با ضریب 3
علوم اجتماعی ، زبان و ادبیات فارسی با ضریب 2
سایر دروس با ضریب 1

آینده تحصیلی حسابداری:

رشته حسابداری توسط سه سطح کارشناسی ، کارشناسی ارشد و دکتر در ایران تحت پوشش قرار گرفته است. دوره کارشناسی در این رشته 4 سال طول می کشد و در طول این 8 ترم دانش آموزان باید 132 دوره را بگذرانند که شامل 22 واحد دروس عمومی ، 50 واحد دروس پایه و 60 واحد دروس پایه و تخصصی است.

وظیفه حسابداران چیست؟

چندین کسب و کار وجود دارد که با پول و سرمایه کلان سر و کار دارند. حسابداران با دریافت و سازماندهی داده های خام آنها را دریافت و تحلیل می کنند.

نقش اصلی حسابدار بررسی صورتهای مالی است. سایر مسئولیت های حسابداران شامل موارد زیر است:

صدور فاکتور حاوی سابقه فروش و فاکتور دریایی برای مشتری.
فاکتورهایی را که شامل سوابق هزینه و فاکتورهای پرداخت از فروشنده یا تأمین کننده است دریافت کنید
هزینه ها و حقوق کارمندان را بررسی کنید
اظهارنامه های مالیاتی را در پایان سال مالی برای ارائه به چندین سازمان دولتی تهیه کنید
گزارش به مدیریت
ترازنامه ها و جریان های نقدی را تنظیم کنید
لیست تحویل بیمه را برای تحویل به سازمان بیمه تهیه کنید
بودجه مورد نیاز برای قراردادهای شرکت و ساخت و ساز را بررسی کنید
داده ها و اطلاعات فاکتور را به نرم افزار حسابداری منتقل کنید

مدیریت پروژه چیست و مدیر پروژه کیست؟

یکی از جذاب ترین زمینه های تحقیق و کار فارغ التحصیلان مهندسی صنایع ، مهندسی عمران و مدیریت صنعتی ، رشته مدیریت و کنترل پروژه است که به اختصار مدیریت پروژه نامیده می شود. با افزایش جمعیت و فناوری ، ماهیت مدیریت پروژه تغییر کرده و اهمیت آن دوچندان شده است. 

مطالعات نشان می دهد که شرکت ها با استفاده از یک چارچوب ساده و روشن مدیریت پروژه که رویکرد گام به گام را برای همه پروژه ها تحت شرایط مختلف تعریف می کند ، موفق به مدیریت پروژه های خود شده اند.

این چارچوب فعالیت ها و نتایج مهم را در هر مرحله از پروژه مشخص می کند و در پایان هر یک از این مراحل بررسی می کند. مشخصات نتایج و فعالیتها باعث ایجاد سطوح کنترل مدیریت می شود.

اگرچه در گذشته های دور نمونه هایی از برنامه های مدیریت پروژه مانند ساخت هرم های سه گانه در مصر وجود داشت ، اما این مسئله تا دهه 1950 جدی گرفته نمی شد. او پیشگام توسعه مدیریت پروژه هنری گانت بود.

در آغاز قرن گذشته ، او دیاگرافی به نام نمودار گانت تهیه کرد که هنوز هم برای مطالعه مدیریت  کشتی های جنگی استفاده می شود. در دهه 1950 مباحث ریاضیاتی نظیر تکنیک های برنامه ریزی و ارزیابی و روش مسیر بحرانی نیز وارد حوزه مدیریت پروژه شدند.

تا دهه 1970 ، تنها مباحث مربوط به مدیریت پروژه مسائل قدیمی مهندسی ، ساخت و نگهداری بود. چند دهه بعد ، با ظهور فناوری اطلاعات ، مدیریت پروژه در همه صنایع و موضوعات نفوذ کرده و بنابراین ماهیت مدیریت پروژه تغییر کرده است. این روش از یک تکنیک خشک ریاضی که فقط برای برنامه ریزی مطلوب ، ساخت و تولید استفاده می شد ، به ابزاری برای تغییر سازمانی تبدیل شد.

در دنیای امروز ، شرکت های مختلف به عنوان پروژه کار می کنند. گاهی به دلیل حساسیت موضوع ، در یک پروژه جداگانه در نظر گرفته می شود. به عنوان مثال ، تولید داروی جدید یا ساخت موشک روی سفینه فضایی از جمله کارهایی است که به زمان و هزینه نیاز دارد و همچنین تشکیل یک تیم خاص.

این بدان معناست که عوارض زیادی در این امر وجود دارد و مدیریت عمومی نمی تواند وظیفه مدیریت آن را بر عهده بگیرد. مدیریت پروژه به معنای اجرای هماهنگی لازم بین تیم اجرایی یک پروژه و مدیر پروژه شخصی است که بین ذینفعان (مشتری ، سرمایه گذار ، مدیریت ارشد و ...) و مجریان پروژه (مهندسان ، کارگران و ...) ارتباط برقرار می کند. ) و انتظارات انتقال ذینفعان به پیمانکاران. همچنین در نهایت اطمینان حاصل می کند که این انتظارات در محصول نهایی برآورده می شوند.

تاریخچه شکل گیری مدیریت پروژه:

تاریخچه تاریخی مدیریت پروژه به 4500 سال قبل برمی گردد. پروژه های بزرگ مانند پارتنون ، راه آهن شبه قاره ، هرم جیزه ، تاج محل و کلیساهای گوتیک در اروپا حاکمیت سیستماتیک را نشان می دهند که بسیار شبیه به پروژه های امروزی است. تاریخچه آن به چهار دوره تقسیم شده است.

چرخه عمر مدیریت پروژه:

چرخه عمر پروژه روش خوبی برای توصیف شروع تا پایان پروژه است ، که در آن ما پروژه را به زندگی یک شخص تشبیه می کنیم. چگونه پروژه ها اتفاق افتاده اند ، تیم چگونه پروژه را از فعالیت اولیه تا لحظه تحویل و تمام حوادث غیرمترقبه ای که در روند پروژه اتفاق می افتد ، طی می کند. هر پروژه ای یک آغاز و یک پایان دارد. در پایان چرخه زندگی ، پروژه متولد می شود ، بالغ می شود و در نهایت می میرد.

برای توضیح بیشتر و درک آسان این ، موسسه مدیریت پروژه (PMI) پنج گروه از فرایندها را شناسایی کرده است که در کنار هم چرخه عمر پروژه را تشکیل می دهند.

چرخه عمر مدیریت پروژه روند سطح بالا ارائه پروژه و مراحل مرتبط با انجام فعالیت ها را توصیف می کند.

حسابداری چیست؟

تعریف حسابداری را نمی توان به یک یا دو جمله محدود کرد. فرآیند ثبت ، اندازه گیری و انتقال سیستماتیک اطلاعات مربوط به معاملات مالی را حسابداری می نامند. در واقع ، این سیستمی است که اطلاعات کمی در مورد وضعیت مالی یک شخص یا تجارت فراهم می کند. تعریف بسیار ساده ای از حسابداری وجود دارد: حسابداری فرآیند ردیابی دارایی ها ، بدهی ها ، هزینه ها ، درآمد و حقوق صاحبان سهام است.

تاریخچه شکل گیری حسابداری چیست؟

حسابداری از ظهور پول متولد می شود. تاریخچه آن به تمدن های باستان در بین النهرین ، مصر و بابل برمی گردد. به عنوان مثال ، در دوران امپراتوری روم ، دولت امور مالی خود را با جزئیات زیادی ثبت کرد. با این حال ، حسابداری به معنای فعلی خود به عنوان یک حرفه فقط در آغاز قرن نوزدهم ظاهر شد.

لوکا پاچیولی نقش ویژه ای در توسعه و پیشرفت حسابداری به عنوان یک حرفه داشت. بنابراین وی را "پدر حسابداری و دفترداری" می نامند. در سال 1494 ، پاچیولی ، ریاضیدان ایتالیایی و دوست لئوناردو داوینچی ، کتابی در این زمینه منتشر کرد. جالب است بدانید که این کتاب اولین منبع حسابداری است.

در سال 1880 ، حرفه حسابداری مدرن به طور کامل توسط موسسه حسابداران رسمی در انگلیس تاسیس و شناخته شد. این مسسه سیستم های زیادی را برای این زمینه توسعه داده است که حسابداران هنوز از آنها استفاده می کنند. شکل گیری این نهاد تا حد زیادی ریشه در انقلاب صنعتی دارد. در آن زمان ، بازرگانان نه تنها مجبور بودند سوابق مالی خود را ثبت کنند. بلکه آنها سعی کردند مانع ورشکستگی مشاغل خود شوند.

چرا حسابداری برای تجارت ضروری است؟

دانش پایه حسابداری   و مدیریت مالی ، برای درک سرمایه گذاری ها ، مدیریت امور مالی شخصی و حضور در تجارت بسیار مهم است. به دلایل زیر حسابداری برای هر سازمان و مشاغل مهم است:

• حسابداری به شما کمک می کند تا برای رشد برنامه ریزی کنید.

صورتهای مالی به شما امکان می دهد نرخ رشد تجارت خود را تخمین بزنید. بدون صورت های مالی دقیق ، شما فقط از شاخص های بی اهمیت مانند رشد فروش استفاده خواهید کرد. چنین معیارهایی تصویری جامع از وضعیت مالی شما ارائه نمی دهد. به عنوان مثال ، بدون گزارش دقیق ، هرگز نخواهید فهمید که قیمت کالاهای فروخته شده به شما افزایش یافته است یا خیر. یا آیا اهداف رشدی که تعیین کرده اید منطقی است؟

• حسابداری برای تأمین وام یا جذب سرمایه گذار ضروری است.

صورتهای مالی فعلی موقعیت شرکت شما را به همه نشان می دهد. اگر می خواهید شرکت خود را با وام تأمین مالی کنید ، حسابداری برای شما ضروری است. فرض کنید می خواهید برای رونق کار خود از یک بانک بزرگ وام بگیرید ، علاوه بر صورت های مالی سه سال گذشته ، باید پیش بینی جریان نقدی خود را برای سال آینده ارائه دهید.

بدیهی است که این امر بدون حسابدار امکان پذیر نیست. از طرف دیگر ، سرمایه گذاران یا خریداران سهام شما باید از سوابق مالی شرکت شما اطمینان داشته باشند. در این حالت ، سوابق حسابداری سازمان می تواند به آنها اثبات کند که تجارت شما سودآور و رو به رشد است.

• حسابداری شما را از پرداخت جریمه نجات می دهد.

حسابداری دقیق مالی به شما کمک می کند مطابق قانون عمل کنید. به این ترتیب می توانید از خطر نقض قوانین مالیاتی که منجر به جریمه های بزرگ می شود ، جلوگیری کنید.

• حسابداری به شما امکان می دهد مالیات را دقیقاً در صورت لزوم پرداخت کنید. بیشتر نه.

اگر کمتر از مالیات پرداختی پرداخت کنید ، جریمه خواهید شد. اما اگر بیش از این مالیات پرداخت کنید ، سود نخواهید برد. مالیات های اضافی به شما بازپرداخت می شوند ، اما به خاطر داشته باشید که می توانید از این پول برای سرمایه گذاری استفاده کنید.

روانشناسی چیست؟

اول از همه ، ما باید وظیفه خود را با خود مشخص کنیم و معنای روانشناسی را یک بار برای همیشه در ذهن خود تعیین کنیم. روانشناسی نام شاخه گسترده ای است که وظیفه اصلی آن شناخت روان انسانها و سایر موجودات زنده است.

روان شناسی در طول تاریخ همیشه مورد توجه بوده است. از فلاسفه یونان گرفته تا دانشمندان مدرن ، آن را با رویکردهای مختلف بررسی کرده اند و همه تغییراتی در آن ایجاد کرده اند. این تغییرات و تحولات در طول سالها باعث شده است که روانشناسی امروزه شاخه ها و زیرشاخه های زیادی داشته باشد. روانشناسی صنعتی و سازمانی ، بالینی ، توسعه ، ورزش ، رشد ، کودکان و نوجوانان و ... اینها تنها برخی از شاخه های این درخت است.

در کشور ما ، وقتی می گوییم باید به روانشناس مراجعه کنیم ، غالباً منظور ما یک روانشناس بالینی است. این وظیفه روانشناس بالینی است که با بررسی علائم و نشانه هایی که به وی می گوییم و پیشنهاد یک برنامه درمانی مناسب برای مقابله با آن ، مشکل علمی ما را تشخیص دهد.

روانشناسان بالینی از روان درمانی برای درمان مشتریان خود استفاده می کنند. روان درمانی همچنین روش ها و تکنیک های مختلفی دارد و بسته به مشکل شما متفاوت است. از جمله روشهای مختلف روان درمانی می توان به روانکاوی ، رفتار درمانی ، شناخت درمانی و ... اشاره کرد.

در برخی موارد ، علائم و مشکلات اختلالات روانی و ناهنجاری ها به حدی است که برای از بین بردن آنها باید از داروها استفاده شود. در واقع مشتری باید به روانپزشک مراجعه کند. باید به یاد داشته باشیم که روانشناس توانایی و تخصص تجویز دارو را ندارد.

اگر احساس مشکل یا ناهنجاری کردیم و نمی دانیم برای رفع آن به چه کسی مراجعه کنیم ، می توانیم به روانشناس مراجعه کنیم. روانشناس می تواند پس از بررسی اولیه و انتخاب بهترین برنامه درمانی ، ما را به روانپزشک ارجاع دهد.

همچنین ، برخی از اختلالات روانی هم به روان درمانی و هم به دارو احتیاج دارند. در این موارد ، هر دو روانشناس و روانپزشک با هم همکاری می کنند و یک برنامه درمانی کامل را اجرا می کنند.

اهداف روان شناسی :

چهار هدف اصلی روانشناسی توصیف ، توضیح ، پیش بینی و تغییر رفتار و فرایندهای ذهنی دیگران است.

توصیف یا شناخت رفتار اولین هدف روان شناسی است. این می تواند محققان را قادر به تدوین قوانین کلی رفتار انسان کند.
بعد از اینکه محققان رفتار عمومی را توصیف کردند ، قدم بعدی توضیح چگونگی یا دلیل وقوع فرآیند است. روانشناسان نظریه هایی را پیشنهاد می کنند که می توانند رفتار را توضیح دهند.
هدف روان شناسی این است که بتواند از یافته های تحقیقات تجربی رفتار آینده را پیش بینی کند. اگر پیش بینی تأیید نشود ، ممکن است لازم باشد توضیحات بر اساس پیش بینی اصلاح شود.
هنگامی که روانشناس رفتار را توصیف ، توضیح و پیش بینی کرد ، می توان رفتار را تغییر داد یا کنترل کرد.